1201. Cansado

"Decidín non facer nada máis durante ese día.
A vida esgota a un home, consómeo.
Mañá sería outro día"

               (Pulp. Charles Bukowski)

1193. Drama laboral

Estimado (aínda que só sexa por ser educado) Presidente do Goberno:

Diríxome a vostede para expoñerlle a necesidade de tomar medidas inmediatas para paliar o drama do desemprego xuvenil. Sirva como exemplo o que acabamos de ver hoxe nas noticias: un pai obrigado pola situación do país a traballar ata os 76 anos, o seu fillo acaba de atopar hoxe, con 46 anos e unha preparación nas mellores escolas, un posto de traballo. E iso, tendo en conta que é o fillo do xefe, que á súa vez xa fixo no seu momento un chanchullo co anterior xefe. Co cal, creo que sobra todo tipo de explicacións sobre as dificultades que atopa a xuventude do noso país nestes momentos.

Atentamente, Suso.

Recomendación:

Como non podía ser menos hoxe, os Sex Pistols, a ver se non acabamos cantando o "No future"... "God save the Queen".

1187. Desubicación temporal

Xefatura de estudos, alumna a punto de ser expulsada do instituto por uns días... as típicas tonterías, insultar gravemente a unha profesora, tirar polo chan unha mesa, etc., en fin cousas de nenos. Conversa co pai en presenza da individua:

Suso: - Pois a súa filla fixo... (detalle das tropelías varias)
Pai: - Ah, ben. Non aprendemos. (desesperación/resignación porque xa non é nin a primeira nin a segunda deste estilo)
Suso: - Entón, e dado que as vacacións están xa aí, a sanción vai ser de tres días de expulsión e queda avisada que aínda que a sanción debería ser maior, por esta vez, pase, pero se hai outra, será motivo de expediente.
Pai: - En fin, nada novo. E o tema de exames, cando dan as notas da segunda avaliación?
Suso: (sorpresa) - Mmmm... Alumna, podes recordarlle a teu pai cando damos as notas?

Silencio tenso, o pai pon cara de "aquí pasa algo e non sei o que é".

Alumna: - Mmm... eeh... mmm, no me acuerdo.
Pai: - Que?
Suso: - O venres, no segundo recreo. Iso si, o venres de fai dúas semanas.

Novo silencio, roto por un bufido do pai... (e a partir de aquí, nada relevante que contar salvo que non houbo ningún tipo de escena violenta, polo menos no instituto).

Recomendación:

Descubrín a finais do ano pasado a Das Kapital, aí vos queda "Anjo do desespero" do seu EP Ruído Negro (2011).

1181. Con vento de Levante

Fai un par de días, algúns dos meus alumnos (14-15 anos na súa maioría) foron de visita a Sotavento, parque eólico experimental onde os escolares poden aprender moitas cousas sobre o uso eficiente da enerxía. Unha vez alí, amablemente atendidos polos monitores que guían as visitas tivo lugar esta conversa:

Monitor: - Entón, alguén pode dicirme por onde sae o Sol?
Alumno 1: - Polo Oeste.
Monitor: - Como? (facendo que non oira ou incrédulo, a saber)
Alumno 1: - Si, polo Oeste.
Monitor: - E o resto, que opinades?
Alumnos varios: - Si, Oeste, confiamos nel.
Monitor: - A ver, sabedes que a Xapón chámanlle o país do Sol Nacente, non?
Alumnos varios: - Si.
Monitor: - Entón, por onde pensades que sairá o Sol? (que paciencia tiña o home!)
Alumnos varios: - Polo... mmm... Oeste?
Monitor: - Un pouco máis preto de nós, onde está o Levante? (desesperación)
Alumna 2: - Aaaah, claro!
Monitor: - Si? (vendo o ceo aberto de súpeto)
Alumna 2: - O Sol sae polo SUR! (pensabamos que era unha das nosas mellores alumnas, snif, snif)

Como hai que contar todo, direi que, de alí a un case nada, outro alumno suxeriu timidamente que o Sol pode ser que saia polo Leste. (Punto este que aínda parece estar por confirmar, tal vez na próxima edición dos Ig Nobel saibamos algo máis).

Recomendación:

A tal hora aínda non sabemos se o monitor ten iniciado xa un tratamento contra a depresión, pero non descartamos que en algún momento nos chegue unha factura de medicamentos por tal causa. En todo caso, e para que non vos deprimades, eu vou recomendarvos o libro que estou lendo actualmente, "Victus" de Albert Sánchez Piñol, e que como aínda non rematei, convídovos a que me acompañedes no percorrido polas súas páxinas.

1171. Ti vai facendo...

Inicio de curso, novos proxectos e, como sempre, dúbidas. Dúbidas que de vez en cando necesitan axuda externa. Neste caso axuda telefónica:

Outro instituto: - IES **** de ****, diga?
Instituto de Suso: - Ola, chamabamos desde o IES de Suso para ver se nos podiades axudar cun par de dúbidas que temos.
OI: - O que necesitedes, dime.
IS: - Temos unha consulta sobre o tema do comedor e do transporte...
(aquí no medio iría conversa pouco interesante na que nos aclaran tódalas dúbidas e continuamos coa segunda das dúbidas)
IS: - Ah, ben. E temos outra consulta porque este ano imos iniciar o PCPI(*), tal e como tedes vós.
OI: - Sen problema.
IS: - Era para ver se nos podedes botar unha man, porque como partimos de cero, practicamente non temos referencias nin material previo algún. E para ver se nos poderiades achegar unha programación para botarlle un ollo.
OI: - Programación?
IS: - Si, para que os profesores encargados teñan un punto de partida.
OI: - Non temos.
IS: - Como, non tedes? Que? Non fai falta a deste ano, non vos preocupedes.
OI: - Non, non, é que non temos programación.
IS: - Como?
OI: - Non, ho. Aquí chegan os alumnos, e segundo vemos como veñen, pois imos tirando.
IS: - Ah, pois... mmm... nada, moi agradecido. Ata logo.

(*)PCPI: Programas de Cualificación Profesional Inicial. Unha especie de Formación Profesional de baixo nivel que normalmente se usa para rescatar do fracaso escolar a alumnos cun historial académico moi malo e poñelos en contacto co mundo laboral. (Tamén hai quen di que é un paso previo a un reformatorio ou unha forma de xuntar ó peor de cada casa para que deixen de destrozar aqueles grupos nos que estaban previamente, dependendo dos lugares esta última versión pode non estar moi lonxe da verdade. Non é o noso caso, que quede claro)

Recomendación:

Despois de vivir en directo tal momento Pazos, só me falta recomendarvos o disco "Zoom" de Rachid Taha. Aquí queda o tema que o abre,"Wesh (n'amal)".